Jednak coś napisałam!
Przekręciłaś zamek w drzwiach, mając nadzieję, że Twój chłopak śpi. Byłaś zmęczona, a zegarek wskazywał grubo po trzeciej nad ranem. Kiedy weszłaś do środka, zauważyłaś światło palące się w pokoju. Przeklęłaś w myślach. Zabrałaś swoją torebkę i udałaś się do salonu. Na kanapie siedział Hongki, wpatrując się w jeden punkt.
- Nie śpisz jeszcze? - zapytałaś.
- Gdzie byłaś?
Wiedziałaś, że był zły. Nie, on był wściekły. Westchnęłaś, przeczesując włosy.
- Oppa, jestem zmęczona - jęknęłaś. - Możemy porozmawiać jutro?
- Nie - podniósł głos. - Porozmawiajmy t e r a z.
Zlekceważyłaś jego słowa i odwróciłaś się na pięcie z zamiarem pójścia do sypialni. Nagle poczułaś na swoim nadgarstku dłoń chłopaka. Hongki odwrócił Cię w swoją stronę i jak mogłaś się domyśleć, chciał wyjaśnień.
- Gdzie byłaś? - zadał ponownie pytanie.
- Nie śpisz jeszcze? - zapytałaś.
- Gdzie byłaś?
Wiedziałaś, że był zły. Nie, on był wściekły. Westchnęłaś, przeczesując włosy.
- Oppa, jestem zmęczona - jęknęłaś. - Możemy porozmawiać jutro?
- Nie - podniósł głos. - Porozmawiajmy t e r a z.
Zlekceważyłaś jego słowa i odwróciłaś się na pięcie z zamiarem pójścia do sypialni. Nagle poczułaś na swoim nadgarstku dłoń chłopaka. Hongki odwrócił Cię w swoją stronę i jak mogłaś się domyśleć, chciał wyjaśnień.
- Gdzie byłaś? - zadał ponownie pytanie.
