Byłaś dziewczyną Sehun'a od miesiąca. Poznaliście się w szkole. Przeprowadziłaś się do Seulu i musiałaś kontynuować swoją edukację. Jakoś tak się złożyło, że chodziliście razem do klasy. To była miłość od pierwszego wejrzenia... W twoim wypadku, oczywiście. Nie zwracałaś uwagi na to, że był gwiazdą. Szczerze, to cię to mało obchodziło. Hunnie był cudowny jako osoba, nie jako idol. Mimo napiętego grafiku, chłopak robił wszystko, co w jego mocy, żeby jak najczęściej się z tobą spotykać. Niestety nie zawsze mu się to udawało, a potem przepraszał cię po sto lub więcej razy. Był tak uroczy, że nie mogłaś mu nie wybaczyć. Nikt nie wiedział o waszym związku, oprócz twojego taty. Sehun chciał ochronić cię przed wszystkimi przykrościami związanymi z ujawnieniem się. Mówił, że fanki, jak i reporterzy, nie daliby ci spokoju. Rozumiałaś jego troskę, ale męczyło cię to ciągłe udawanie. Bolało cię, kiedy w wywiadach, rozmawiał o swoich ideałach. Nigdy jednak nie podał żadnej twojej cechy. Za duże ryzyko, że ktoś się zorientuje, twierdził. Oczywiście później powtarzał po ileś tysięcy razy, że liczysz się ty i tylko ty. I jak się można na niego gniewać?
